الهی، عارفان گویند "عرّفنی نفسک"، این جاهل گوید "عرّفنی نفسی"
الهی، از پای تا فرقم، در نور تو غرقم."یا نور السموات و الارض، انعمت فزد"
بندگی کردن کاری آسان است، اما بنده بودن کاری عظیم.
بندگی خویشتن نادیدن است
به همان مقدار که اندر دل بنده معرفت حق بود، به همان مقدار تعظیم بود.
بنده بودن دیگر است و بندگی کردن دیگر
بندگی کردن آنست که آن کنی که فرمایند. و بنده بودن آنست که بپسندی آن چه کنند.
ابراهیم ادهم گفت:وقتی غلامی خریدم، گفتم چه نامی؟گفت تا تو چه خوانی؟گفتم چه خورتی؟گفت تا چه دهی.گفتم چه پوشی؟ گفت تا چه پوشانی.گفتم چه کنی؟گفت تا چه فرمایی.گفتم چه خواهی؟گفت بنده را با خواست چه کار؟
حقیقت بندگی دو خصلت است: آن کنی که او پسندد و آن پسندی که او کند.
بنده او باش، هر کجا خواهی باش.
هر چه در بند آنی بنده‌ی آنی.
دنیا جای خطرناکی برای زندگی است، نه به‌خاطر مردمان شرور بلکه به‌خاطر کسانی که شرارت‌ها را می‌بینند و کاری درمورد آن انجام‌ نمی‌دهند. (انیشتین)
بگذار عشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو با کسی. (نلسون ماندلا)
بهتر است که در این دنیا فکر کنم خدا هست و وقتی به دنیای دیگر رفتم بدانم که نیست و این بسیار بهتر از این است که در این دنیا فکر کنم خدا نیست و در آن دنیا بفهمم که هست. (آلبر کامو)
هیچ‌گاه امید کسی را ناامید نکن.شاید امید تنها دارایی او باشد. (ارد بزرگ)
هرکس بد ما به خلق گوید ما چهره به دل نمی‌خراشیم ما خوبی او به خلق گوییم تا هر دو دروغ گفته باشیم
هر که از عالم شکم مادر به‌در آید، این جهان را بیند، و هرکه از خود به درآید آن جهان را بیند
عارف از حق به حق نگرد و عالم از دلیل به حق
عالم گوید من چه کنم؟ عارف گوید او چه کند؟
خداوندا ! اگر آنان ( انسان ها) را عذاب کنی ایشان سزای آنند و اگر بیامرزی تو سزاوار آنی . ایشان آن کردند که از ایشان آید ، تو آن کن که از تو آید ! کشف الاسرار
الهی ! اگر چه تو از خدمت به ما بی نیازی ، ولی ما از مملکت تو بی نیاز نیستیم . این درگاه نیازمندان است . ما را به بارگاه و حضرت خود راه ده. رساله الطیور
خداوندا! ما را از آه کردن گستاخانه و بی باکانه نگاه دار. معارف
خدمت کردن به طمع و خوف، خویشتن پرستیدن است نه حق پرستیدن
جستجوی پیشرفته
 
 
 


از عرفان چه می‌خواهید؟


 دیدگاه‌های شما | شیوه تعامل

 

 
 

نشریه علمی پژوهشی پژوهشنامه عرفان، شماره یازدهم، پاییز و زمستان 1393

سلسله کبرویه ی ذهبیه پس از حاجی محمد خبوشانی: علی اشرف امامی و محسن شرفایی/ خداشناسی عرفانی و قرآنی علامه طباطبایی: عبدالرضا باقی/ بررسی منطق دوگانه علّی ملاصدرا و سه گانه فردی ابن عربی در تبیین وحدت وجود: سید محمد تقی چاوشی و مهدی صدفی/ پیوند اندیشه ی عرفانی مولانا با محیط زیست: مهدی حسن زاده و سید حمیدرضا رئوف/ سیئات المقربین: محمد کاظم رحمان ستایش و صدیقه نکویی/ شیوه های سلوک در عرفان شیعی: الیاس عارف زاده/ مجنون لیلی به روایت عطار: سید مرتضی میرهاشمی/

 
 

درباره انجمن عرفان اسلامی ایران


انجمن علمی عرفان اسلامی ایران در سال 1383 به همت جمعی از صاحب­نظران و متخصصان این حوزه، تاسیس شد تا بتواند با تاکید برمبانی عرفان اسلامی به­ویژه اندیشۀ امام خمینی(س) و دیگر عارفان معاصر، عرفان شیعی را به کام تشنگان حقیقت برساند و آن را از بی­راهه­ ها در دو عرصۀ عرفان عملی و نظری مصون دارد.